Ja, dit is aflevering 24 en we zitten ongeveer tien minuten na de laatste finale op de Olympische Spelen in Milaan. Het is vandaag zondag 22 februari. Het is vijf uur en in de extra time heeft Amerika net Ik denk zwaar onterechts aan Canada gewonnen in de ijshockey finale. En het mooie van die verlenging in het ijshockey is dat er beide teams van twee spelers afgaan. En dat er op een golden goal wordt gespeeld. Dus hij duurt 20 minuten, tenzij er gescoord wordt. En ja, dat is geweldig spectaculair. Ik vond eigenlijk dat Canada gewoon rechts stond op de overwinning. Maar ik was al bang dat in de tegenstoot Amerika snel zou scoren. Omdat Canada die puck er maar niet in kreeg. Maar even los daarvan, dit is natuurlijk wel de oplossing voor die eindeloze, saaie verlenging in het voetbal. Dus dat vind ik bij het ijshockey echt heel spectaculair, dat er ook twee spelers aan beide kanten afgaan. Er komt heel veel ruimte. Dus ja, dat vind ik dan toch ook wel weer het mooie van deze Olympische sport.

Van de week was ook al de finale natuurlijk bij de dames en dat was dezelfde finale om het zomaar te zeggen tussen de USA en Canada. Maar ook daarin werd het via de overtime een beslissing gemaakt en in dit geval was het ook weer Amerika die uiteindelijk het wist te behalen. Het bijzondere daar was nog dat twee minuten voor tijd stond Amerika nog 1-0 achter. En op dat moment werd de keepster eruit gehaald bij Amerika. En zouden ze dus met één extra speler die laatste twee minuten door gaan brengen om te kijken. Lukt het nog om die 1-1 te scoren? Het gebeurde ook en niet veel later was ze de overtime en binnen no time. Om het zo maar letterlijk te zeggen, scoren ze ook nog, de Amerikanen.

Ja, dat had je ook maar één keer lukken hoor, zoiets. Ik denk dat de statistieken wel zo duidelijk zijn, dat als je je keeper eruit haalt, dat je toch onder tien keer, meer dan vijf keer verliest. Maar goed, die één of twee keer dat het wel lukt, ja, je maakt de tegenstander natuurlijk wel een beetje zenuwachtig en je creëert in ieder geval iets. En dat is natuurlijk waar het om gaat allemaal.

We hebben het dus over Amerika nu gehad, die twee keer het ijshockey wist te winnen. We hebben het natuurlijk ook over Nederland, want het is een geweldige speler geworden voor Nederland.

Ja, het is ongelooflijk. Dat komt door het short tracken, dat we daar natuurlijk ontzettend veel medailles hebben weggehaald. Met name vond ik Jens van het Wout en Sandra Velsenboer, die staken natuurlijk met koppelschaus bovenuit. En ik denk dat Jens, ook die mannenploeg met die relay, waar het mee eindigde, dat short track toernooi, Die laatste twee ronden komt hij dan even in als finisher, dat vind ik dan ook wel een mooie term. Maar hij schiet gewoon letterlijk uit de startblokken en is gewoon niet meer in te halen en haalt wat goud dan ook weer binnen op de laatste dag. Heel spectaculair om te zien. Ik word me eerst ook een beetje verdiept naar al die penalties bij dat short track en hoe dat precies werkt. Ik denk dat daar nog wel iets te verbeteren is in die sport hoor. Want als je met name in de finale penalties krijgt, ja dat levert niet zoveel op. Bij die qualifiers wel. Dat is iets waarvan ik denk, nou dat zou nog wel een beetje verbeterd moeten worden. Want er werden op een gegeven moment wel heel veel gevallen, vond ik, in die finale rondes.

Ja en dan wil ik toch ook even aangeven over dat short track en over de relay en dan met name de mannen even. Want wist je dat de mannen voor het eerst dit keer de relay wisten te winnen bij de Olympische Spelen? Terwijl ze al jaren zijn ze echt grote kandidaten elke keer. Twee keer werden ze gedisqualificeerd en één keer was het zelfs zo dat was een van de Vier was vertrokken, maar die kon niet goed wegkomen. Dan is het gebruikelijk bij de eerste halve ronde dat ze opnieuw mogen starten. Maar de scheidsrechter die liet het doorgaan. En toen miste dus Nederland de eindstrijd eigenlijk. Want ja, de andere drie waren vertrokken en die kwamen niet meer terug. Ja, nu was het dan eindelijk raak voor de mannen zelf, zeg maar, als relayploeg. En ja, wat ik daar wel heel bijzonder van vond, was natuurlijk dat Jens van het Wout en ook zijn broer Melle van het Wout natuurlijk meedeed.

Ja, geweldig. En dan uiteindelijk met die relay allebei ook goud nog halen.

Precies, precies.

En ik vond dat overigens wel een vlekkeloze race hoor. Dat dacht er zo goed uit, er ging bijna helemaal niks mis. En die andere twee relay's natuurlijk wel, die mixrelay en die damesrelay.

Ja, daar gingen we op een glout helaas.

Dat het natuurlijk allemaal wel een heel dun draadje is, als je ziet wat er toch allemaal kan gebeuren. En het meest opvallende vond ik eigenlijk bij die 1500, dat Xander Velsenboer in de halve finale, als ik het goed heb, eigenlijk gewoon binnen was en nog één rondje rustig moest schaatsen. En toen volgens mij met haar schaatsen in dat gat kwam van dat ijs, waar volgens mij een Canadese ronde daarvoor zo'n beetje ook onderuit was gegaan. Dat had ik totaal niet verwacht. Ik dacht, nou die rijdt gewoon even dat rondje rustig uit. En die zat in de finale.

Ja, en die ging ook liggen.

Ja, die ging ook liggen. Terwijl ze dus al twee keer goud op zak had. Daarmee zie je ook wel hoe bijzonder dat twee keer goud is geweest. Waar alles goed ging.

Ja precies en wat bij haar het geval was, was dat er gewoon een stuk ijs was verdwenen en het was gewoon een stuk ondergrond waardoor ze gewoon kansloos was.

Ja ik heb ook wel erg genoten van het commentaar van de Joriente Mors en die Sees Juffermans heet die geloof ik, die oude short trackers. Ja dat vond ik wel geweldig want daardoor heeft denk ik een heel groot deel van Nederland is dat short track ook veel beter gaan begrijpen.

Wat mij ook opviel was dat zowel de mannen en de vrouwen de ene keer was het goed en de andere keer ging het minder of viel er iemand. Maar dan toch vijf minuten later was de andere ploeg die ging starten en iedereen stond dan bij elkaar. En dat was echt een team.

Ja, het was een enorm team en er zijn natuurlijk ook allemaal artikelen over verschenen dat ze met de Mobiele Bregade op een gegeven moment op stap zijn geweest om die teambeeldingen ook echt in te vullen. Maar ik vind het heel mooi, dat heb je ook bij het roeien gezien, dat als de mannen en de vrouwen samen optrekken, dat dat voor beide goed is. Want dat is natuurlijk ook de grote verandering geweest in het Nederlandse roeien, dat die uiteindelijk samen zijn gaan trainen. En daar worden ze uiteindelijk allebei beter van. Dat hebben ze bij deze short track ploeg ook heel goed gedaan. Nu denk ik dat ze wel al veel samen trainen, maar ze hebben er nog wel een extra injectie aan gegeven. Ik vond dat fantastisch. Even over dat schaatserwit, voordat we naar die resultaten gaan. Wij hier bij mij thuis hebben ons zo verbaasd over het volgende. Met name bij de nummers waarbij het starten cruciaal is, dus de kortere afstanden. Dan staan die twee schaatsers die op dat moment moeten gaan racen, die staan bij de start. Nou, dan krijg je die starter, die zegt go to the start, en dan zegt hij ready, en dan moet je stilstaan, en dan zegt hij bang. Nou, en als je beweegt of je gaat te vroeg weg, dan is het een valse start. Nou, ik heb een paar keer bij valse starten echt niet kunnen zien wat nou precies de fout was, maar daar gaat mijn punt niet over. Wat mij enorm verbaast, is dat precies dat moment, wat ik net beschrijf, dat de schaatsers die al klaar zijn of nog moeten komen, dat die op die inrijbaan of die uitrijbaan, die binnenste baan, daar gewoon voorbij die starters mogen schaatsen. Sterker nog, dat soms ook nog wel eens een klein beetje achter gaan staan om die start al een beetje mee te krijgen. Dat lijkt me zo verstoerend voor dat startproces van die twee die moeten starten en ook die starter. Ik begrijp, ik weet niet of het jou ook eens is opgevallen, maar ik begrijp niet dat er geen regel is dat als die start plaatsvindt dat die mensen die aan het inrijden zijn even op veilige afstand gewoon stilstaan totdat die start heeft plaatsgevonden.

Ja zeker, zeker. Maar Boudewijn, ik wil nog even teruggaan op het short track gebeuren, want ik wil toch nog even aandacht geven aan Isaac de Laat, de gouden rijder, zeg maar, al jarenlang bij het short track. En Isaac de Laat, die is op het laatste moment toch nog meegegaan nu, maar heeft met de relay, heeft hij in de finale niet meer meegedaan.

Nee, dat klopt.

Hij had in de halve finale wel meegedaan. In de finale kwam dus iemand anders voor hem in de plaats. Hij komt inmiddels iets te kort om het te volbrengen, dus hij deed niet meer mee in die finale. Maar iets zakte laat is ook wel iemand die echt heel belangrijk is geweest voor het Short Track gebeuren in de afgelopen 10, 15 jaar. Met z'n vijven gingen ze ook de ronde maken om te laten tonen van wij zijn de vijf winnaars.

Ja, dat is zeker mooi. Het is een goed eerbetoonende hem en je zag ook daarin dat ze gewoon echt één ploeg zijn. Dat is helemaal niet zo dat één van die vijf dat min of meer opeist ofzo. Ja, nou ja, dat vind ik dus ook goed van dat short-tracken, dat ze dit soort regels hebben. Dat als je één van die qualifiers hebt meegedaan en je ploeg wint goud, dat je dan ook gewoon een gouden medaille krijgt.

Ook voor de laat wilde ik graag nog even wat extra aandacht geven. Dan wil ik met jou weer even teruggaan naar de duizend meter voor de dames bij het schaatsen. Want ja, hoe bizar was die wedstrijd? Want Femke Kok, die gaat als eerste. Ja. En die rijdt een geweldige tijd. En ik dacht van, die is klaar. Die heeft het gehad. De duizend meter.

Dat dacht ik ook, ja.

En dan komt Jutta Leerdam en die doet iets heel bijzonders, vind ik. Hoe keek jij daar dan aan?

Ja, precies hetzelfde. Ik dacht echt dat Jutta Leer dan niet meer onder die tijd zou gaan. Want heb ik het nou goed dat Jutta Leer dan wel de laatste riet was?

Jazeker, zeker. Ook dat nog.

Ja, ook dat nog. De opening was natuurlijk voor Femke, nog steeds. Maar zij ontwikkeld dan zo'n enorme snelheid. Dat vond ik wel mooi, dat dat goed in beeld werd gebracht. Die snelheid van iedereen. Dat zie je dan ook bij Bob Slee, bij wijze van spreken. Je zit te kijken en je weet eigenlijk helemaal niet hoe hard iemand gaat. Dus dat is wel een mooie toevoeging. Maar ik ben het helemaal met je eens. Ik had ook gedacht... Met alle publiciteit die zij zelf natuurlijk wel gegenereerd heeft. Laten we daar niet al te moeilijk over doen. Ze daarmee zichzelf natuurlijk ook wel behoorlijk onder druk heeft gezet. En Nieke Media wat mij betreft. Maar ik dacht ook, dat gaat haar niet lukken. En dat lukt haar dus wel. Dus ja, dat is echt wel het petje af inderdaad. Ongelofelijk.

Want je moet ook veronderstellen, Femke Kok, die haalde dus al op dat moment het Olympisch record.

Precies.

De druk was dus vol op Jutta, de laatste rit was voor haar. Maar ze pakt de winst op de afstand waar ze nooit onder een stoel of bank heeft gestoken, dat ze voor goud ging.

Ja, alleen maar goud.

Dat was wel bijzonder.

Ja, en ik denk, Femke heeft dat niet echt toegegeven, maar ik denk echt dat zij dacht bij zichzelf, ik heb het binnen. En natuurlijk is zij 100% topsport, tussen ze altijd een reserve. Maar ik denk echt dat zij dacht, nou dit gaat goedkomen. Dat dacht ik absoluut, ja.

Maar dan geweldig dat zij toch richting Utah-Leerdam ging en haar feliciteerde voor die overwinning.

Ja, dat was fantastisch. Dan krijg je natuurlijk het verhaal van die duizend meter bij de mannen. Daar wil ik toch ook nog wel even wat over kwijt. Natuurlijk is het uitermate lullig dat Bennemars die race niet helemaal af kon maken door dat vervelende gewissel. Maar ik vind dat hij daarna ontzettend is blijven hangen in dat hele verhaal en zijn eigen prestaties daarna constant ophangen aan externe factoren, om het zo maar even te noemen. Waarbij ik denk dat het gedrag van zijn vader echt ook een hele slechte invloed op hem heeft. Want hij krijgt ook die filmpjes, jij zal het ook gezien hebben bij die 1500 meter hoe Erben daar tekeer gaat op de tribune. Dat hij van een vrijwilliger zijn bril op zijn hoofd vermoorzelt. Ja, heel heel raar gedrag. En dat werkt ook echt door op zo'n jongen. En ik denk dat Jacques Aury had eigenlijk de beste, de coach van Wennemars, de beste reactie in de afgelopen tijd. Die bleef gewoon heel rustig. Ja, dat is natuurlijk heel vervelend, maar dit hoort bij topsport. Dit heb je één op de zoveel rieten gebeurt dit. We moeten gewoon rustig blijven en gewoon verder gaan. En dat is precies wat je moet hebben. Je moet een rustige omgeving hebben om je heen. En dat heeft hij juist niet in de persoon van Erben. Daarom wordt hij ook, geloof ik, 21ste werd hij bij de 500 meter. En die 1500 meter, die reed hij heel goed. Maar die was uiteindelijk gewoon niet goed genoeg. En in mijn ogen herkent hij dat dan niet. Dan zit hij weer een externe factor te wijzen. Van ja, wat rijden die andere ballen ineens harder? En dan heb ik weer een vierde plek. Ik denk dat hij de komende jaren echt daaraan moet werken. Wil hij over vier jaar die medailles wel gaan binnenhalen? En ik denk dat er ook nog wel een stevig gesprek met zijn vaders zal plaatsvinden. Hoe heb jij dat gezien, Rick?

Ja, niet anders.

Ja, dus dat was uiteindelijk natuurlijk heel vervelend voor hem. Maar goed, hij is een topsporter en hij wordt ouder, dus daar zal hij echt wel weer overheen komen. En dan zal hij echt nog wel medailles gaan binnenhalen. Dus ja, dat was jammer.

Maar daardoor kjeldt Nuis.

Ja, exact. Nou ja, dat is gewoon ook heel erg knap. Die heeft dat denk ik ook heel goed ingericht. Die heeft die duizend meter natuurlijk toch gebruikt om aan die opstandigheden te wennen. En dan gewoon een hele goede 1500 rijden. Maar ja, die reed er dan tegen de winnaar. En dat was voor hem een fantastische rit natuurlijk.

Ja, en dan toch nog derde worden en weer een medaille. Het is een bijzondere, maar hij heeft het wel waargemaakt.

Ja, hij heeft afsluitbaar gemaakt. Ik denk ook wel dat hij moet ophouden nu hoor. Hij moet niet tot z'n veertigste verder gaan, want op sprintdummers gaat dat niet. Dat gaat wel op de lange baan, zoals met Joris Bersma. Dat is natuurlijk ook een fantastisch verhaal. Hoe slim hij die finale schaatste, dat was gewoon spectaculair. En ik begrijp niet dat dat peloton eigenlijk alleen maar naar zichzelf bleef kijken.

Echt ongelofelijk.

Je ziet het in het wielrennen ook wel eens, maar dit was gewoon echt heel dom wat ze deden.

Ja, maar het was natuurlijk Bergsma die vertrok, een beetje stilletjes. Hij nam niemand mee nog en die dacht van laat ik maar eens meegaan, je weet nooit.

Nee, precies.

Maar het nadeel was voor de tegenstanders zeg maar dat er maar, er waren nog drie anderen die met twee ploeggenoten

Ja, met bandgenoten, ja.

En de rest was allemaal alleen. Dus ja, niemand wilde zich opofferen. Alleen de Belgen hebben het geprobeerd, twee keer. Maar ja, daar zat te weinig daadkracht achter.

Maar ik begrijp toch niet dat als hij gaat, dat hij maar één iemand meekrijgt. Want hij kwam ook niet in volle bakken langs. Hij reed gewoon heel langzaam eigenlijk weg van die kopgroep. Ja, dan begrijp ik dus niet dat ook Stolz, dat hij niet gewoon meeheeft. Want dat is één kleine versnelling voor hem. En dan zit hij achter Bergsma. En die heb je dan in feite uitgeschakeld als je ernaar gaat hangen. Fantastisch gedaan door Jim Bergsma natuurlijk, maar ik vond het wel een heel opvallend moment.

Ja, op die manier nog een gouden medaille kan pakken. Dat is inderdaad heel mooi. Hoe Femke Kok die 500 meter ging doen.

Ik denk dat dat voor haar en zij zelf ook de perfecte race is geweest. Daar ging alles goed. En wat ik ook wel weer mooi vond is dat ze, best wel een coole kikker, maar ze gaf achteraf natuurlijk ook wel aan dat ze bijna niet geslapen had en dat ze bloednerveus was.

Ja, dat de Olympisch gebeurde, dat heeft toch heel veel invloed op een idee.

Ja, klopt. En dat komt ook door die Olympische ringen, ook doordat je heel veel andere topsporten ziet in dat Olympisch dorp. Dat je dat Heinekenhuis hebt met die huldiging, weet je wel. Het is gewoon allemaal heel anders dan een World Cup. En zelfs de allerbeste worden daar gewoon door de invloed. Dat maakt je Olympische Spelen natuurlijk zo mooi. Met name ook dat het enkele in de vier jaar is. Ze moeten zich echt nooit gaan veranderen.

Nee en het mooie hiervan vind ik dan ook dat Femke Kok komt dus voorbij met de gouden medaille. Yuta Leerdam wordt vervolgens dan tweede. Dat ze met elkaar even afwisselen, dat is voor die twee natuurlijk geweldig. Dat ze allebei een gouden en een zilveren medaille hebben gepakt.

Absoluut.

Zij pakte een olympisch record van 36.49. Ze was sneller dan Jurten Leerdam natuurlijk. Maar ook Takaki kwam er nog bij. Ja, een geweldig trio.

Nee, dat kon niet beter. En dat geeft ook heel goed de verhoudingen weer, denk ik. Gewoon van het hele seizoen. Als je naar de vijfhonderd en duizend kijkt en uiteindelijk ook de vijftienhonderd. Dus ja, dat is gewoon echt heel fantastisch. Ik had wel bij dat schaatsen af en toe gehoopt dat er wat meer verrassingen zouden zijn. Bijvoorbeeld die vijftienhonderd meter. Femke had ook de eerste rit in haar eentje. En dan duurde het vervolgens heel heel lang, ik geloof tien ritten. voordat er ook maar iemand in de buurt van Femke Kok komt en die dan uiteindelijk vijfde wordt op die 1500. Maar daar zie je wel dat het niveau enorm verschilt van elkaar, want die eerste tien ritten daarna, dan zit iedereen er gewoon twee of drie seconden boven. Wat natuurlijk op een 1500 meter in de schaatsen heel veel is. En daar had ik wel een paar verrassingen willen zien, weet je, dat het allemaal wat dichter bij elkaar kruipt.

Dan wil ik nu weer even terug naar het andere onderdeel, om het zomaar te zeggen. Onze short trackers. Want we mogen zeker niet vergeten Xandra Velzenboer. Nou ja, wat je al zei natuurlijk. Twee gouden medailles gehaald. Fantastisch natuurlijk voor het eerst, ook individueel. Wat ik zo bijzonder vond bij deze dame, dat zij nog een zus had die ook meedee. Maar alles wat goed ging bij Xandra Velzenboer, ging helemaal fout bij haar jongere zus. En dat lijkt me zo bijzonder dan als je daar allebei bent. En ja, bij haar zus ging echt alles mis wat je maar kan voorstellen.

Ja, ongelooflijk ja. Misschien speelt toch daar die onbewust mee, dat zij natuurlijk zo graag wil op een gegeven moment. En dan ziet dat haar zus alles binnenhaalt en waar het dan allemaal misgaat. Je kon dan ook bijna wachten totdat ze weer ging vallen bij die 1500. Ik vond ook dat ze heel onhandig zat op een gegeven moment. Dus je moet uit de problemen blijven natuurlijk bij dat short trekken. Dus dan net even verkeerde keuze en dan daar ook weer vallen. Dat was een heel groot contrast inderdaad. Wat dat betreft deed die Melle, de broer van Jens, dat natuurlijk beter. Maar ja, het is denk ik heel bijzonder dat we twee broertjes en twee zussen hebben. Laten we hopen dat dat een beetje in balans gaat komen voor de onderlinge bands tussen die twee broertjes en die twee zussen. Nou is dat met Melle denk ik wel gebeurd inmiddels.

Ja, complimenten ook voor de begeleiding, want ze hebben het wel uiteindelijk goed voor elkaar gekregen. En ja, dan missen we nog een schaatster. En daar wil ik toch ook weer wat extra aandacht voor geven.

En dat is?

Antoinette Rijpma de Jong.

Ja, ja, ja.

Jezus, Mina, wat was dit geweldig. Als je het iemand gunt, dan is zij het. Want het is haar ultieme droom die ze waargemaakt heeft. Goud op de 1500. Want met die overwinning legt ze niet alleen een indrukwekkende prestatie neer, Maar vergis je niet, ze snoeit ook voorgoed haar pestkoppen uit haar jeugd de mond.

Ja, ik hoorde dat inderdaad allemaal. Ik wist dat allemaal niet. Ik zag overigens dat zij best al wel veel medailles had gewonnen. Klopt. Dat stond er ook niet zo op in het vlies.

Maar nooit goud bij een doodspeller.

Nee, maar nooit goud. Ja, dan op deze afstand. En het was natuurlijk wel verrassend. dat onze Japanse dame, die natuurlijk de koningin van die 1500 was, dat die de laatste ronde verputste. Die kon gewoon niet meer. En ik denk dat het ook voor haar het toernooi wellicht te lang heeft geduurd, want zij heeft ook meegedaan aan die team pursuit. Dat was twee dagen ervoor volgens mij. En dan kwam ze die eerste rondjes nog wel goed door bij die 1500. Want ze lag nog steeds onderwijs naar de jonkertijd, bij de doorkomst voor de laatste 400. Maar toen was ze uiteindelijk, na 200 meter, was het gedaan met haar.

Ja, dat zeg jij. Maar het was de laatste rit, dus er was niemand meer in die binnenbaan. En weer die windval. Ik geloof daar echt in hoor, let maar op. Het is om de laatste rit te rijden, dat is geen voordeel.

Nee, dat is absoluut geen voordeel. Ik denk dat je echt gelijk hebt, want met wielrennen, dat hoor je ook altijd van de profs, is dat uit de wind houden of wind meekrijgen op een bepaalde manier of op de goede manier bij de waaier zitten, weet je wel. Dat is zo ontzettend cruciaal. En bij dat schaatsen gaat het om, wat ik net zei, een marge van een seconde bij de eerste drie vaak. Ja, dan kunnen dat soort dingen inderdaad gewoon het verschil maken. Absoluut. Als ik het nou van één niet verwacht had, dan was het van die Groenewoud, want die had natuurlijk... Ja, dat was haar vijfde performance. Nou, die team pursuit hebben ze natuurlijk zilver gehaald, maar die individuele afstanden heeft ze eigenlijk gewoon niet goed gedaan. Maar kennelijk is ze dus in dat massastartgebeuren ontzettend sterk en dat bleek ook maar weer. Ze zat de hele tijd goed, ze wachtte af. En op het juiste moment ging ze versnellen en reed ze eigenlijk vrij makkelijk als eerste uiteindelijk over de streek. Dus ja, dat was denk ik voor Nederland een prachtig slot om daar twee keer goud te halen.

Ja, dus het schaatsen en het short track is geweldig gegaan. Hoe ging het verder?

Ja, ik heb veel naar het bobslezen te kijken. De twee- en de viermansbob. Bij de tweemansbob denk ik een hele knappe tiende plek gehaald. En bij de viermansbob hadden ze volgens mij toch wel iets meer verwacht. Maar ik denk dat daar het materiaal toch net wat minder was, want hij kreeg geen topsnelheid. volgens de deskundigen, en dat zag je ook wel goed in beeld, ten opzichte van de anderen. Terwijl hij toch wel bijna alle runs op één run na goed aan het sturen was. Maar ja, dat zag er verder allemaal prima uit. En de verschillen daar zijn natuurlijk ook miniem. Dus ja, je zit er dicht tegenaan. Ik denk dat dit allemaal jonge jongens zijn die nog vier jaar door kunnen en nog veel meer ervaring kunnen gaan opdoen. Ik vind het gewoon mooi dat Nederland dan ook nog echt met een derde sport goed meedoet. Dan hebben we natuurlijk het snowboarden gehad. Dat was denk ik een teleurstelling.

Je had het net nog even over de bobslayers, dat die natuurlijk tiende en dertiende geworden zijn bij de tweemansbob en de viermansbob. Maar wist jij trouwens dat die tweemansbob, daar was vooral in geïnvesteerd om het zo maar te zeggen. Ja. Dus daar was veel geld ook aan besteed. Ze hadden te weinig om het voor ook dan de viermansbob helemaal kant en klaar te kunnen maken. Want het kost gewoon heel veel geld om één zo'n bobsleed te maken. Maar die twee broers, de Yankees, die deel uitmaken van de Viermansbob. Hun vader die heeft dus én voor Joegoslavië én later voor Bosnië ook meegedaan aan de Olympische Spelen. En uiteindelijk zijn ze dan naar Nederland gekomen, die twee jongens. Uitstekend gedaan.

Uitstekend gedaan. En ik vind het wel altijd opvallend trouwens dat Duitsland altijd alles maar wint. Nu kwam Zwitserland nog even op de derde plek bij die viermans Bob. Maar ja, dat is al jaren zo. Dat zal toch ongetwijfeld met geld te maken hebben. Nu zie je die Duitsers bijna nooit een stuurfout maken. En ze hebben natuurlijk een eigen bobsleedbaan. Dat is natuurlijk ook heel belangrijk. Maar ja, ik vind dat alles wel mooi en dat zijn ook zo'n beetje de enige momenten dat, denk ik, de meeste mensen ook naar dat bobsleien kijken. Dus ja, laten we hopen dat we daar ook nog wat sterker in worden. Dat we dus naast het schaatsen en shortlaken toch wel echt serieuze medaillekandidaten, nog wat andere sporten krijgen. En waar we natuurlijk misschien deze aflevering mee moeten afsluiten, Rick, is iemand waar we al een hele aflevering aan besteed hebben en die het natuurlijk volledig heeft waargemaakt. En dat is onze meneer Klebo, de langlaufer uit Noorwegen. Ik heb ze bijna allemaal gezien, niet helemaal integraal, maar wel stukken daarvan. En de enige keer dat het Wat het echt willen knijpen was, dat was met het onderdeel wat wij dan een soort tijdritachtige race noemen. Maar toen zat hij toch een aantal keren halverwege in het rood, dat vond ik trouwens heel mooi aangegeven bij deze spelen, het rood en groen. Maar dan krijg je die laatste lange heuvel voordat je afdaalt naar de finish. En daar maakt hij dan toch elke keer het verschil. En alle andere medailles heeft hij gewoon glorieus binnengehaald. Maar met die tijdrit was het vrij close. En toen was hij ook helemaal kapot. Dat geldt voor al die lange avonds natuurlijk als ze over de finish komen. Maar hij heeft natuurlijk iets ongelofelijks neergezet.

Ja, en hij heeft dus voor het eerst ook, een van die zes heeft hij voor het eerst ook gewonnen in de Olympische Spelen. Dus dat was voor hem ook een allereerste overwinning in die stijl, zeg maar. Dus daar was hij echt natuurlijk heel blij mee. Maar hij heeft nu uiteindelijk dus 11 gouden medailles en is daarmee de allergrootste winterspeler aller tijden.

Ja, aller tijden, ja. En de vraag is dus, hij is volgens mij 29, Ja, hij gaat nog door. Wat gaat die jongen doen? Hij is al nu al gezegd dat hij gaat door, maar je moet je toch maar weer motiveren om ook die volgende speler weer dit te evenaren. Het is gewoon bijzonder knap. Ik vond het leuk dat wij in die aflevering ook aandacht hebben besteden aan zijn techniek, die zo uitzonderlijk is. Dat zag je heel goed bij die trajecten waar ze echt behoorlijk stel omhoog moesten lopen. Ja, hij liep er naar boven alsof hij geen skis aan had. Het was echt ongelooflijk en zoveel harder dan alle andere topatleten. Dus ja, die zal als een held worden ontvangen in Noorwegen. Je zou eigenlijk bij die sluitingsceremonie ook degene die zoveel medailles hebben gehad ook nog even naar het middenterrein moeten roepen om die nog eens even een applaus te geven. Dat gebeurt dan natuurlijk niet. Hij is wel de absolute koning van de spelen.

Ja, dat is inderdaad mooi gezegd. Jij wilde hiermee eindigen, maar ik moet toch nog één iets vertellen nu.

Heel goed, Rick.

Want er is iets heel bijzonders gebeurd. Ik ben natuurlijk voormalig bondslid geweest van de Keurlingbond.

Oké.

Het curlingtoernooi op de Olympische Spelen in Italië werd al dagen overschaduwd door een opvallend incident.

Ja, dat heb ik gezien.

Want Canada zou hebben valsgespeeld in de wedstrijd tegen Zweden. Dat zorgt er voor veel ophef, juist in een sport die bekend staat om fairplay. Maar toch is valspellen geen nieuw fenomeen om te spelen. Want in de ruim 125 jaar dat de moderne Olympische Spelen bestaan, hebben fraude, bedrog en onsportief gedrag vaker tot schandalen geleid.

Absoluut, daar hebben we ook al vaak aandacht aan besteden.

Ja, en dit was er dus ook weer een. Want een van de Canadezen zou dus, nadat hij de steen weggeschoven had, zeg maar, zou hem daarna nog een paar keer met zijn vinger aangeraakt hebben. En dat is iets wat absoluut niet toegestaan is.

Ja, maar jij hebt het gezien. Wat vond jij ervan? Ik ben geen kenner. Je ziet dat hij hem loslaat en dat hij met zijn vinger... vlak voor die groene streep die keurling misschien nog aanwaakt, maar er is ook iemand die heeft uitgelegd dat die keurling geloof ik 20 kilo weegt en dat als je met je vinger nog aanwaakt, dat dat nou niet echt het verschil kan maken. Maar hoe kijk jij daar tegenaan?

Nou, het mag niet.

Ja, dat is een goede opmerking. Daar gaat het natuurlijk om, ja.

En dat gebeurde. Dus ja, dat is spijtig. Maar goed, Canada is toch doorgegaan en hebben uiteindelijk het goud behaald.

Ik vond overigens dat curling een van de sporten waar je het meeste hebt gehad als kijker aan de uitleg die erbij wordt gegeven.

Ja, dat is goed, hè?

Ja, dat is hartstikke goed. Want dat moet je er wel echt bij krijgen om te zien wat er eigenlijk gebeurt, wat er op spel staat. Maar ook om te zien hoe knap bepaalde woorden dan zijn. En ook hoe ze dat effect kunnen geven. Ik vond het toch heel leuk om dat allemaal uitgelegd te krijgen.

Ja, nou zeker. Het was een mooie olympisch winterspelen. Ja, er zullen nog wel meer verhalen naar voren gaan komen, maar daar hebben wij de tijd voor, dus die kunnen

we zeker nog wel... Ja, met een aantal besteden. Zeker. En wij gaan onze visie weer richten op L.A. natuurlijk.

Ja.

Dat is de naam van onze podcast.

Zeker.

Dus daar kunnen de luisteraars zeker op rekenen. Er gebeurt natuurlijk genoeg in Amerika, dus wat dat betreft... We hebben stof ten over om allemaal te behandelen. Maar goed, we gaan eerst uit van de atleten. En we gaan denk ik binnenkort ook wel weer gast in de uitzending krijgen.

Oké, hartstikke leuk weer. Dank je.

Heel goed, Rick. Dank je wel, hè.

We waren mooi winterspelen. En we gaan nu weer door met de zomerspelen. Heel goed.

Dank je.