1
00:00:00,000 --> 00:00:01,586
Let's go!

2
00:00:02,086 --> 00:00:04,803
You speak Thai very well.

3
00:00:05,303 --> 00:00:12,369
คุณพูดภาษาไทยได้ดีมาก

4
00:00:12,869 --> 00:00:16,319
I finally feel comfortable speaking Thai.

5
00:00:16,819 --> 00:00:27,300
ในที่สุดฉันก็รู้สึกสบายใจที่จะพูดภาษาไทย

6
00:00:27,800 --> 00:00:31,852
I'm not sure what being fluent in Thai even means.

7
00:00:32,352 --> 00:00:43,600
ฉันไม่แน่ใจว่าการพูดภาษาไทยได้คล่องนั้นหมายถึงอะไร

8
00:00:44,100 --> 00:00:48,395
I feel comfortable speaking and expressing myself in Thai.

9
00:00:48,895 --> 00:00:59,911
ฉันรู้สึกสบายใจที่จะพูดและแสดงออกเป็นภาษาไทย

10
00:01:00,411 --> 00:01:03,808
But there are always things that I don't understand.

11
00:01:04,308 --> 00:01:12,837
แต่ก็มีสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจอยู่เสมอ

12
00:01:13,337 --> 00:01:16,138
I think there's always more to learn.

13
00:01:16,638 --> 00:01:26,730
ฉันคิดว่ายังมีอะไรให้เรียนรู้อีกมากมาย

14
00:01:27,230 --> 00:01:32,351
I think there will always be some Thai speakers that I don't fully understand.

15
00:01:32,851 --> 00:01:45,219
ฉันคิดว่าจะต้องมีผู้พูดภาษาไทยบางคนที่ฉันไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้อยู่เสมอ

16
00:01:45,719 --> 00:01:49,002
That might be true in English, too!

17
00:01:49,502 --> 00:01:58,160
นั่นอาจเป็นเรื่องจริงในภาษาอังกฤษด้วย!

18
00:01:58,660 --> 00:02:03,861
Sometimes I feel like I'm a different person in Thai than I am in English.

19
00:02:04,361 --> 00:02:16,140
บางครั้งฉันรู้สึกว่าฉันเป็นคนภาษาไทยที่แตกต่างจากภาษาอังกฤษ

20
00:02:16,640 --> 00:02:19,879
I love who I am in both languages!

21
00:02:20,379 --> 00:02:23,261
ฉันรักตัวเองในทั้งสองภาษา!